Diverse

Erard

€6.400 €7.200
Breedte (cm) 149
Lengte (cm) 138
Serienummer 128109
Bouwjaar 1941/2020
Vestiging Hasselt

 

Een kleine vleugel met veel liefde gerestaureerd in ons atelier in Hasselt: zangbodem is als nieuw, nieuwe stembalk, nieuwe snaren, volledige revisie van de mechaniek.

Erard werd opgericht door Sébastien Erhardt in 1777, later Erard genaamd.

Deze neemt een bijzondere plaats in tussen de grootste uitvinders van de piano (en ook van de dubbelpedaalharp, sinds 1815 niet gewijzigd)! Bewezen is dat na 1900 vrijwel alle pianofabrieken de kans benut hebben om de verlopen patenten zoals dubbel repetitiemechaniek, agraffen (uitgevonden in 1816),… over te nemen. Hij kan beschouwd worden als de eerste grote pianobouwer.

Na de dood van zijn vader in 1768 vertrekt Sébastien uit Straatsburg naar Parijs. Zijn theoretische en praktische kennis van hout, geometrie, e.d. waren opmerkelijk. In 1772 bouwt hij zijn eerste klavecimbel.

De eerste pianoklanken in Parijs zouden van een instrument zijn van de Luikse bouwer Pascal Taskin (1776).

Al een jaar later, in 1777, bouwde Erard zijn eerste tafelpiano die door zijn kwaliteit al zijn tijdgenoten oversteeg. Hij overhaalde zijn oudere broer, Jean-Baptiste, om naar Parijs te komen. In 1780 bouwen ze 254 instrumenten. In 1788 stond het aantal op 410. Door de Franse Revolutie vluchtte hij naar Londen (1789) waar hij in 1792 een piano- en harpfabriek opstartte. De Franse fabriek werd tijdens zijn vertrek beheerd door zijn broer Jean-Baptiste.

Sébastien pendelt tussen 1796 en 1814 tussen Parijs en Londen. De Engelse Erard piano’s hebben een ander serienummer dan de Franse. De fabriek in Londen sloot in 1880.

Vanaf 1814 neemt zijn neef Pière Erard de firma over.

Erard piano’s werden geprezen en bespeeld door al de virtuozen van die tijd (met uitzondering van Chopin, deze verkoos Pleyel).

Erard is de uitvinder van het linkerpedaal (verschuiving) in de vleugel (in 1794).

Deze ingenieuze uitvinding van Sébastien Erard, die hem een ​​blijvende reputatie zal garanderen, is echter de zogenaamde dubbele repetitiemechaniek.

Vanaf 1795 ontwikkelde Sébastien Erard in Frankrijk de “dubbele repetitiemechaniek” dat het mogelijk maakte een noot te herhalen zonder dat de opstoter in ruststand terugkeert. Deze briljante uitvinding wordt geperfectioneerd en zijn neef  Pierre Erard dient hiervoor een patent in, in 1816 en 1822, in Parijs. Dit mechanisme maakt een flexibel, snel en gevarieerd spel mogelijk. Het mechanisme van Erard, enigszins verbeterd door Henri Herz (1845: verplaatsing van het werkingspunt van de veer), ook in Frankrijk, en wordt in zijn fundamentele principes, uitgerust in vleugels onder de naam “Erard mechanisme” of beter “Erard-Herz mechanisme”.

Daarnaast legt hij in 1822 het patent neer voor een metalen steun boven de stembalk (in 1829 patenteerde Guillaume Petzold een compleet frame in gesmolten ijzer.)

Ook het omwikkelen van de bassnaren met koperdraad, de agraffen (in 1809) en de drukrand (in 1838).

De Erard-fabriek nam vanaf het einde van de 18de eeuw tot midden 19de eeuw een dominante plaats in de pianobouw.

Vanaf 1855 zette de weduwe van Pierre Erard, geholpen door zijn zwager, de heer Schaëffer, de activiteit van het huis Erard voort. Met de dood van de weduwe van Pierre Erard, kwam A. Blondel, collega-pianomaker, bij het bedrijf en werd de opvolger. In 1903 draagt ​​de firma de naam Erard - A. Blondel et Cie, opvolgers.

Erard handhaafde conservatieve processen in zijn fabricage ten koste van moderne vooruitgang. Door zich te schrap te zetten op verouderde concepten zou de firma vanaf de jaren 1900 zeer mooie instrumenten vervaardigen maar niet meer kunnen concurreren met andere merken.

De hele periode voor de Tweede Wereldoorlog werd de focus gelegd op het ontwerpen van design meubelen en het Odeala-systeem (zelfspeelsysteem).

De grote crisis van 1929 en de Tweede Wereldoorlog ondermijnden geleidelijk de Franse markt voor piano’s. Erard zal in de jaren vijftig langzaam en onherstelbaar uitsterven. In 1960 werd een fusie aangegaan met Gaveau. In 1961 kwam de fusie van de bedrijven Gaveau, Pleyel en Erard. In 1970 stelde een overeenkomst met de Duitse firma Schimmel de Braunschweig hem in staat om de prestigieuze namen Gaveau, Erard en Pleyel geleidelijk op te nemen in zijn eigen producties. De instrumenten komen onder hun eigen originele geregistreerde naam op de markt en vormen voor elk merk een “individueel” programma. Dit verhaal bleef echter niet duren. Na verschillende eigenaren te hebben gehad werd het eigendom van een nieuwe Pleyel-groep.

Deze kon echter ook niet standhouden in de algemene globalisatie van de pianobouw (zie ook merk Pleyel).

Neem contact op en informeer of het instrument beschikbaar is in een vestiging bij u in de buurt. Wij helpen u graag.
 

Wilt u een piano van een andere vestiging bekijken in één van onze andere vestigingen? Wij regelen op verzoek transport voor u, zodat u dichter bij huis kunt langskomen.

Soms weet een beginnende pianist nog niet goed welk instrument hij of zij eigenlijk wel in huis zouden willen hebben om met pianospelen te beginnen. Daarom kunt u bij Bol Pianos de piano's ook huren. Dan kunt u het instrument eerst thuis bespelen o.b.v. maandelijkse huur, waarna u altijd nog over kan gaan tot de aankoop ervan.

Het huren is uitsluitend mogelijk bij onze akoestische piano's en vleugels. 

Wilt u meer weten over de mogelijkheid om te huren dan kan dat via ons contactformulier, of u kunt ook mailen naar info@orchestra.be